دانای کل, نویسنده دانای کل

روز و شب یوسف داستان نیمه‌بلند محمود دولت‌آبادی اوایل دهه پنجاه‌ نگاشته و در بهار 83 منتشر شده است.

در تحلیل کتاب «موش‌ها و آدم‌ها» ویژگی‌هایی‌ به‌‌ این شرح می‌توان گفت: ایهام‌آمیز است، نمادین است و تعیین‌کننده مرزهاست.

کتاب «آدم کجا بودی» روایت زندگی و سرنوشت‌ سربازانی است که از جنگ فقط قطعات حلبی و عنوان درجه‌ نصیبشان شد.

کتاب دوئل در واقع داستان بلندی از چخوف بود که اولین بار به شکل دنبال‌دار از اکتبر تا نوامبر 1891در روزنامه‌ای به چاپ رسید.

برتون در رمان نادیا خودش را در وجود نادیا پیدا می‌کند. راوی «شازده کوچولو» هم در واقع خودش را در شازده کوچولو پیدا می‌کند.

پائولو کوئیلو در کتاب کیمیاگر حرف تازه‌ای برای گفتن‌ ندارد‌. دست‌کم‌ برای ما که در طول تاریخ حرف‌های بسیار در این مقوله داشته‌ایم.

کتاب «جایی که کوه بوسه می‌زند بر کوه» نمونه خوبی از تلفیق افسانه‌های عامیانه با یک داستان امروزی و مدرن است.

به نظر من نه‌تنها «بوف کور» فاقد مفهوم است بلکه هیچ‌یک از اتفاقات در آن خارج‌ از‌ ذهن راوی و نویسنده روی نمی‌دهد.

نشانه‌های‌ نمادین در داستان «ماهی و جفتش» ذهن خواننده‌ جستجوگر را وامی‌دارد که‌ پوسته‌ ظاهری داستان را بشکند و به‌ عمق‌ آن غوطه زند

رضا جولایی در کتاب «سوءقصد به ذات همایونی» سراغ دوره قاجار رفته و با محور قرار دادن یک اتفاق تاریخی شخصیت‌های داستانی خود را خلق کرده است.